تبلیغات خود را به ما بسپارید

می رسد روزی که فریاد وفغان ها سر کنی

 می رسد روزی که احساس مرا باور کنی

می رسد روزی که نادم باشی از رفتار خویش خاطرات رفته ام را مو به مو از بر کنی

می رسد روزی که تنها ماند از من یادگار نامه هایی که با دریای اشکت تر کنی

می رسد روزی در مسیر بی کسی بوته های وحشی گل را ز غم پر پر کنی

می رسد روزی که صبرت سر شود در راه من آن زمان احساس امروز مرا باور کنی

می رسد روزی که فریاد وفغان ها سر کنی

 می رسد روزی که احساس مرا باور کنی

 می رسد روزی که نادم باشی از رفتار خویش خاطرات رفته ام را مو به مو از بر کنی

 می رسد روزی که تنها ماند از من یادگار نامه هایی که با دریای اشکت تر کنی

 می رسد روزی در مسیر بی کسی بوته های وحشی گل را ز غم پر پر کنی

 می رسد روزی که صبرت سر شود در راه من آن زمان احساس امروز مرا باور کنی

تمام کوچه های شهر پر از صدای پای تو

تمام ناله های شب درون سوز نای تو

از همه کس بریده ام از همه کس جدا شدم

گرد و غبار کوچه ها در طلبت هوا شدم

گر چه نسیم می وزد بوی تو را نمی دهد

عطر خوشت کجا رود به ما چرا نمی رسد

شوق نماز تو کند این دل بی قرار من

سجده عشق می رود این تن سر بدار من

کی شود آن روی ترا بینم و دیوانه شوم

گفتی برو گفتم به چشم

این بود کلام آخری

گفتی خدا حافظ تو

گفتم همین گفتی همین

گریه نکردم پیش تو

با این که پرپر می زدم

با خون دل از پیش تو

رفتم و باز نیومدم

بازی عشق تو رو جانانه باختم

مثل بازنده ی خوب مردانه باختم

همه ی ثروت من این دلم بود

که به تو شاهانه باختم

لبخند آخرین من دروغ معصومانه بود

برای پنهان کردن داغ دل ویرانه بود

من مات مات از بازی

شطرنج عشق می آمدم

شاه مهره ی دل رفته بود

من لاف بردن می زدم

قلعه ی دل اسب غرور

لشکر تارومار عشق

دادم به ناز رخ تو

این همه یادگار عشق

دریای عاشقی ساحل ندارد...

عـشـق پـرده ای زریـن اسـت کـه از آن می تـوان بـه بـرهـوت زنـدگـی

 نگـریـسـت و دریـچـه ای رو بـه خـوشـبخـتـی دیـد .

 عـشق عـیـنکی اسـت کـه از ورای آن زنـدگـی زیـبـاسـت و معـشـوق

زیـباتـریـن . عـشق رؤیـایـی اسـت

شـیـریـن کـه در جهـان واقـعتی دیـده می شـود . دریـایـی کـه غـریـق

 در آن بـه زنـدگـی دسـت پـیـدا می کـنـد و در آن

جـز پـری مـاهی زنـدگـی نـمی کـنـد.

بــازم از نـو خـم ابـروی کـسی در نظر است

 ســلـخ مـاه دگــر و غـره‌ی مـاه دگــر اسـت

 آنـکـه در بــاغ دلـم ریـشـه فـرو بـرده ز نـــو

 گرچه نوخیـز نهالیـست ، سراپـا ثـمـر اسـت

طـوطـی مـا کـه بـه غیر از قـفـس تـنـگ ندید

 این زمان بال فشان بر سر تنگ شکر است

 بـشتـابـیـد و بـه مـجـروح کـهـن مـژده بـریـد

 که طبیب آمد و در چـاره‌ی ریـش جـگر است

 آنـکـه بـیـنـد هـمـه عیـبـم نـرسیـدست آنجا

 که هنرها همه عیب و همه عیبی هنراست

 از وفـای پـسران عـشـق مـرا طـالـع نیست

ورنـه از من کـه در این شهر وفـادارتر است ؟

 وحـشـی عـاقـبـت انـدیـش از آنـسـو نـروی

 که از آن چشم پرآشوب رهی پـرخطر است

حـرف دل و از این بپرس          از این نوشته ها و شعر

از این هـمه بارون عـشق          تـک تــک واژه های دل

بخـون کـه با خـونـدن این           تـرانه ها یاد می گیری

چگـونـه عـاشـق بـمـونـی         چگـونه عاشـق بمـیری

تـنهـایی رو از مـن بگـیـر          بـرای عـشق من بـمـیر

تـو خـلـوت ثـانـیـه هـا          دسـت یه خـسته رو بگـیر

کـاری بکـن دل بگـیـره            بــهــونـه نــگــاه تـــــو

خـلـوتـمـو پـرمی کـنـه             صـدای بـی ریـای تـو

سرمایه عمر آدمی یک نفس است و آن یک نفس از برای یک

هم نفس است . گر نفسی با نفسی هم نفس است آن نفس

از برای یک عمر بس است

 

شعر عشق

مـژده‌ی وصل تـوام سـاخـتـه بـیـتـاب امـشـب

 نـیـسـت از شـادی دیـدار مرا خـواب امـشـب

 گـریـه بـس کـرده‌ام ای جغـد نشـین فارغ بال

 که خطر نیست در این خانه ز سـیلاب امشب

 دورم از خاک در یـار و ، بـه مـردن نزدیک

چون کنم چاره‌ی من چیست در این باب امشب

بسکه در مجلس ما رفـت سخـن ز آتـش شـوق

 نـفـسـی گـــرم نـشـد دیـــده‌ی احـبـاب امـشـب

 

 

 

آن کس که با او می خـندی ممکن است که فـراموش کنی

اما آنکس را که با او گریستی هیچگاه فراموش نمی کنی

 

برایت چند سطری
عاشقانه
بی تکلف
صادقانه
بی تعارف
شعر خواهم گفت
و از قلب شکسته
دردهای
غربتم را
گردهای
محنتم را
باز خواهم رفت
تو آن نوری که من در
کوچه های
انس و الفت
خانه های
پاک حرمت
جستجو کردم
و آن زیباگهی که
لحظه لحظه
در نوایم
گریه گریه
در دعایم
آرزو کردم.

کنار آشنایی تو آشیانه می کنم

فضای آشیانه را پر از ترانه می کنم

 کسی سوال میکند به خاطره چه زنده ای

و من برای زندگی تو را بهانه می کنم

دیگرم گرمی نمی بخشی

عشق ای خورشید یخ بسته

سینه ام صحرای نومیدیست

خسته ام از عشق هم خسته

دوست داری با کلاس شی

پس روی من کلیک کن

من حاصل عمر خود ندارم جز تو

 در عشق زنيک و بد ندارم جز تو

                                           يک همدم با وفا دارم مثل تو

                                           يک مونس نامزد دارم مثل تو

                                                                                  تقدیم بهدیبا

 

 

وقتی

 وقتي كه بارون ميباره غم رو شونه م سر ميذاره ميگه تو با ياد صداش  آروم شو  عيبي نداره وقتي ستاره پر كشيد  يواشكي سحر كشيد خواستم فراموشت كنم  اما نشد  دل سر كشيد وقتي شقايق غنچه بود  وقتي صدات نهفته بود حال وهواي عشقتو  كسي به من نگفته بود وقتي صدام نفس مي خواست  وقتي كه غم قفس مي خواست ترانه هام روي زمين  آواز هم نفس مي خواست

چرا

مرا بي يارو غم خوار آفريدند مرا بيمار بيمار آفريدند
مرا با درد عشق سينه سوزي از اول بي پرستار آفريدند
مرا دائم قرين رنج کردند چو گل در سايه ي خار آفريدند
مرا چون مرغ خوشخواني در اين باغ گرفتار گرفتار آفريدند
مرا لبريز محنت خلق کردند مرا از غصه سرشار آفريدند
مرا در بزم گيتي مات ومبهوت نه سر مست ونه هوشيار آفريدند

اگر در خواب می دیدم غم روز جدایی را                

                         به دل هرگز نمی دادم خیال آشنایی را                                      

 خیال آشنایی بر دلم نگذشته بود اول

                  نمی دانم چه دستی طرح کرد این آشنایی را

                                                                      

ترانه ی بی تو هرگز با صدای امراه و شهیاد کلیک کنید

 

اسم شما به ژاپنی چه می شود

(کلیک کنید)

اسم شما به هیروگلیف چه می شود

(کلیک کنید)

وکوشمت

در ۲ دقیقه بیاموزیم که چهگونه کسی رو که دوستش تور بزنیم

چگونه خواستگاری کنیم

فال ازدواج

اگر می خواهید فال بگیرید روی من کلیک کنید

تیمو

 چشم تو از کهکشان راه شیری هم سرست

                                                        پیش چشمان تو یاس و ناز و مریم پرپر است

من نمی دانم چه رازی بین اسمو عشق توست

                                                             اسم تو از هر چه زیبا دیده ام زیبا ترست

                                                                                             

تو

اگر این پنجره ها باز شود

آسمان ابی به درون می اید

و من

از هر ابری تکه ای بر می دارم

                                    پر قو   پرغاز   پرمرغ دریا 

خانه ای خواهم ساخت

از سپیدی

پاکی

سقف آن مهتاب است

پنجره  از نور

پردها از گل یاس

فرش از مهر  رنگ از شور                                         همه ی اسباب از عشق

                                             و هوایی از تو              

گریه

وقتی که گریه ام می گیره دلم میگه مبارکه

                                           قدر اشکاتو بدون هنوز چشات بی کلکه

وقتی که گریم می گیره یه آسمون بارونیم

                                            اما به کی بگم خدا من تو دلم زندونیم

سرمو بالا می گیرم کسی جوابم نمی ده

                                    خیلی شباست یه رهگذر به گریهام نخندیده

چه روز و روزگاریه منو یه دنیا بی کسی

                                      شدم یه مشت خاطره یه کوره ی دلواپسی

می خوام تلافی نکنم حرمت دل رو می شکنم

                                     دارم به جرمه سادگیم چوب حراجم می زنن

تو این ولایت غریب دل مرده ها عزیزترند

                         وقتی یه عشق عاشقست  قلبهای سنگی می خرن